เคยลองคิดดูมั้ยครับว่า หากเราอายุ "74" เราจะเป็นคุณตา หรือคุณยาย ที่รู้สึกหยุดเปิดรับความท้าทายใด ๆ ใช่รึเปล่า เพราะความสุขคงจะเป็นแค่การได้อุ้มหลานเอนกายบนเก้าอี้ไม้อยู่ในที่เงียบสงบสักมุมหนึ่ง หากเปรียบเป็นการกดดูหนัง Netflix สักเรื่อง คนอายุขนาดนี้คงอยากกด Pause หรือกด Stop เพราะผ่านเรื่องราวมากมายจนล้าไม่มากก็น้อย

แต่สำหรับบุคคลท่านหนึ่งที่ผู้เขียนมีโอกาสได้พบปะ และสมควรแก่การบอกกล่าวให้ผู้อ่านรู้จัก คือ นักศึกษาสาขาวิชาการพัฒนาชุมชน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต กศ.บป. (ภาคเสาร์-อาทิตย์) คุณสุภร เชื้อจันทร์ (ผมขอไม่แทนสรรพนามว่าลุงหรืออา เนื่องจากท่วงท่าในการพูดคุยและเดินเหินคล่องแคล่วจนคนอายุน้อยกว่ายังต้องเขิน)

"ถ้าผมอยากเรียน เขาจะรับผมรึเปล่า" นี่คือประโยคที่เป็นจุดเริ่มต้นเรื่องราวของ คุณสุภร อดีตเจ้าหน้าที่ป่าไม้เกษียณอายุ ที่ปัจจุบันทำธุรกิจรักษาความปลอดภัย บอกเล่ากับผู้เขียน แน่นอนว่า PKRU ภาคเสาร์-อาทิตย์ เปิดรับทุกคนที่มีคุณสมบัติครบตามหลักสูตรกำหนด และมีใจ "อยากเรียน" ดังนั้นเมื่อใจคุณสุภร "Young" ขนาดนี้ ก็เลยได้มาบรรจบสวมเชิ้ตขาว เนคไทดำเข้าเรียน จนปัจจุบัน คุณสุภร ศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 3 ได้ลงพื่นที่ศึกษาปัญหาชุมชน ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคม และเตรียมข้อมูลศึกษาวิจัยเรื่องการพัฒนาสิทธิประโยชน์ของกองทุนหมู่บ้านภูเก็ต เป็นที่เรียบร้อย แม้ว่านักศึกษารุ่นเก๋าคนนี้จะขาดทักษะในการใช้คอมพิวเตอร์ และต้องจรดปากกาเขียนข้อความบนกระดาษส่งรายงานอาจารย์แทนการพิมพ์จาก PC

ทำไมคุณสุภร รู้สึกอยากเรียนและต้องมาเรียนมหาลัยให้ได้ครับ ?

"ผมมีลูกกับหลาน นับรวมกันสิบกว่าคน ผมจะสอนให้เค้าตั้งใจเรียนหรือเรียนให้สูงได้ยังไง หากตัวผมเองยังทำไม่สำเร็จ สิ่งนี้เป็นความต้องการที่ซุกซ่อนอยู่ในใจผมมานานแล้ว เมื่อได้รับโอกาสและชักชวนว่าราชภัฏภูเก็ตรับคนทุกวัยเข้าเรียน ผมจึงเลือกมาเอาชนะใจตัวเองให้ได้อีกครั้งนึง แม้ว่าจะยากและดูเป็นเรื่องแปลกสำหรับคนอายุขนาดผม แต่ผมเชื่อว่าผมทำได้ จึงตัดสินใจมาเรียนครับ" คุณสุภร คลายข้อสงสัยให้ผู้เขียนและคนที่กำลังอ่านเรื่องราวนี้อยู่

ผู้เขียนถามต่อว่าสิ่งใดคือสิ่งที่ยากและง่ายในการพิชิตปริญญาตรีในวัย 74 ปี นักศึกษา PKRU ผู้นี้บอกว่าสิ่งที่ยากคือการใช้เทคโนโลยีที่ต้องเรียนรู้ตั้งแต่ความรู้ขั้นเบสิก แต่ด้วยการสนับสนุนจากอาจารย์จึงผ่านไปได้ ด้วยการพยายามใช้หลัก "สุ จิ ปุ ลิ" ฟัง คิด ถาม เขียน ส่วนสิ่งที่ง่ายคือการเข้ากับผู้คนทั้งเพื่อนร่วมห้องที่มีทุกช่วงวัยและเครือข่ายในชุมชนท้องถิ่นที่ต้องลงไปจัดทำโครงการ ด้วยประสบการณ์หลายสิบพรรษาขนาดนี้ นับว่าชิลล์ ๆ

ความหลากหลายของช่วงวัยที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต (PKRU) ได้ดีไซน์ขึ้นมา สำหรับผู้เขียนแล้วไม่ได้เป็นเพียงการส่งเสริมโอกาสให้คนในช่วงวัยต่าง ๆ แต่ทว่าเป็นการโอบรับ "ความฝันและความต้องการ" ที่แตกต่างของแต่ละบุคคล ในเรื่องราวบทนี้ของ คุณสุภร เชื้อจันทร์ ชายวัย 74 ที่เข้าเรียนร่วมกับนักศึกษารุ่นหลาน เพื่อจะเอาชนะใจตนเองและเป็นแบบอย่างให้กับครอบครัว ได้พัฒนาทักษะที่ขาดและแบ่งปันประสบการณ์ของตนให้ผู้ที่อยู่รอบข้าง น่าจะเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้ที่ตัดสินใจศึกษาต่อหรืออยู่ในช่วงตามหาเส้นทางของตนเองได้ไม่มากก็น้อย

อยากทำความรู้จักหรือสนใจศึกษาต่อ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต กศ.บป. ภาคเสาร์-อาทิตย์ https://www.facebook.com/Pkru.sat.sun หรือ โทร. 08 1737 7031